Μόλις πριν από λίγα χρόνια η τεχνητή νοημοσύνη ήταν ένα πρόσθετο, μια ενδιαφέρουσα καινοτομία που μπορούσε να εφαρμοστεί στο μάρκετινγκ, στην ανάλυση δεδομένων ή στην εξυπηρέτηση πελατών. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα εντελώς διαφορετικό σημείο. Η ΤΝ παύει να είναι εργαλείο υποστήριξης της επιχείρησης και αρχίζει να αποτελεί τον επιχειρησιακό της πυρήνα. Είναι μια λεπτή αλλά θεμελιώδης αλλαγή. Μια αλλαγή που μέσα στα επόμενα 3 - 5 χρόνια θα αναδιαμορφώσει τον τρόπο λειτουργίας των περισσότερων εταιρειών.
Δεν έχει πια σημασία αν χρησιμοποιείς ΤΝ. Σημασία έχει αν το επιχειρηματικό σου μοντέλο μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτήν.
Από την οργάνωση διαδικασιών στην οργάνωση αποφάσεων
Οι παραδοσιακές εταιρείες είναι δομημένες γύρω από διαδικασίες - σαφώς ορισμένες, επαναλαμβανόμενες και συχνά άκαμπτες. Το πρόβλημα είναι ότι η πραγματικότητα της αγοράς έπαψε να είναι προβλέψιμη. Ο πελάτης αλλάζει ταχύτερα από τη στρατηγική και τα δεδομένα παλιώνουν πρακτικά αμέσως.
Εδώ μπαίνει η ΤΝ - όχι ως „βελτίωση”, αλλά ως μηχανισμός λήψης αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο. Αντί να αναλύουν αναφορές του περασμένου μήνα, οι εταιρείες αρχίζουν να λειτουργούν πάνω σε ζωντανά δεδομένα. Αντί να σχεδιάζουν καμπάνιες, τα συστήματα τις τρέχουν, τις δοκιμάζουν και τις βελτιστοποιούν συνεχώς.
Αυτή η μετατόπιση είναι καθοριστική: οι οργανισμοί παύουν να καθοδηγούνται από διαδικασίες και αρχίζουν να καθοδηγούνται από αποφάσεις που παράγονται από τα δεδομένα.
Τέλος στα σιλό, αρχή της οργάνωσης ως συστήματος
Ένας από τους μεγαλύτερους περιορισμούς των σύγχρονων εταιρειών είναι τα σιλό – το μάρκετινγκ λειτουργεί ξεχωριστά, οι πωλήσεις ξεχωριστά, τα HR ξεχωριστά. Η πληροφορία ρέει αργά, οι αποφάσεις είναι διασπαρμένες και η ευθύνη συχνά ασαφής.
Η ΤΝ διαλύει φυσικά αυτή τη δομή, επειδή λειτουργεί με διατομεακά δεδομένα. Δεν την ενδιαφέρει το τμήμα - την ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός αρχίζει να λειτουργεί περισσότερο ως ένα ενιαίο συνεκτικό σύστημα παρά ως ένα σύνολο ξεχωριστών μονάδων.
Γι’ αυτό και στο μέλλον θα έχει όλο και λιγότερο νόημα η κλασική σκέψη με όρους „τμημάτων”. Θα την αντικαταστήσει η σκέψη με όρους ροών δεδομένων και αποφάσεων.
Αυτό που θα εξαφανιστεί δεν θα είναι απώλεια - θα είναι βελτιστοποίηση
Πολλοί ρόλοι και διαδικασίες που σήμερα θεωρούμε στάνταρ απλώς θα πάψουν να έχουν οικονομική δικαιολόγηση. Η χειροκίνητη δημιουργία αναφορών, η καταχώριση δεδομένων, η βασική εξυπηρέτηση πελατών ή η διεξαγωγή καμπανιών μάρκετινγκ σύμφωνα με άκαμπτα πλάνα - όλα αυτά θα αναληφθούν από συστήματα.
Παρόμοια μοίρα περιμένει μεγάλο μέρος του λεγόμενου middle management. Αν ο κύριος ρόλος ενός μάνατζερ είναι η συλλογή πληροφοριών, ο έλεγχος και η μεταβίβαση αποφάσεων προς τα πάνω ή προς τα κάτω, τότε η ΤΝ θα το κάνει ταχύτερα, ακριβέστερα και χωρίς καθυστερήσεις.
Αυτό όμως δεν σημαίνει „εξαφάνιση των ανθρώπων”, αλλά αλλαγή του ρόλου τους. Αντί να διαχειρίζεται τη διαδικασία, ο άνθρωπος θα διαχειρίζεται την κατεύθυνση και την ερμηνεία.
Αυτό που θα εμφανιστεί θα αλλάξει τον ορισμό της εργασίας
Στη θέση των λειτουργιών που θα εξαφανιστούν θα προκύψουν νέες, πολύ πιο συνδεδεμένες με τη συστημική σκέψη παρά με την επιχειρησιακή. Οι εταιρείες θα χρειάζονται ανθρώπους που μπορούν να σχεδιάζουν διαδικασίες, να κατανοούν δεδομένα και να „μιλούν” με την ΤΝ.
Θα εμφανιστεί μια εντελώς νέα επιχειρησιακή στρώση: συστήματα που λειτουργούν σαν εργαζόμενοι. Αναλύουν, λαμβάνουν αποφάσεις, επικοινωνούν με τον πελάτη, παράγουν περιεχόμενο, βελτιστοποιούν ενέργειες. Η διαφορά είναι ότι το κάνουν σε κλίμακα και ρυθμό αδύνατους για τον άνθρωπο.
Στο μάρκετινγκ αυτή η αλλαγή θα είναι ιδιαίτερα ορατή. Αντί για σχεδιασμό καμπανιών, θα βλέπουμε μια συνεχή διαδικασία βελτιστοποίησης - μηνύματα προσαρμοσμένα στο συγκεκριμένο άτομο, στη συγκεκριμένη στιγμή, με βάση τη συμπεριφορά του. Το μάρκετινγκ θα πάψει να είναι ενέργεια και θα γίνει σύστημα.
Το μεγαλύτερο λάθος των εταιρειών: σκέψη με όρους εργαλείων αντί για μοντέλο λειτουργίας
Πολλοί οργανισμοί ήδη σήμερα „υιοθετούν την ΤΝ”, αλλά το κάνουν επιφανειακά - ως ακόμη ένα σύστημα που θα επιταχύνει κάτι. Το πρόβλημα είναι ότι η πραγματική αλλαγή δεν αφορά τα εργαλεία, αλλά το επιχειρησιακό μοντέλο.
Μια εταιρεία μπορεί να έχει πρόσβαση στις καλύτερες τεχνολογίες και ταυτόχρονα να λειτουργεί όπως πριν από 10 χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση η ΤΝ θα είναι μόνο ένα πρόσθετο - όχι πλεονέκτημα.
Ο πραγματικός μετασχηματισμός ξεκινά από τα δεδομένα. Αν είναι διασπαρμένα, ασύμμετρα ή χαμηλής ποιότητας, κανένας αλγόριθμος δεν θα δημιουργήσει αξία. Μόνο πάνω σε αυτό το θεμέλιο μπορεί να χτιστεί αυτοματοποίηση - βήμα βήμα, διαδικασία τη διαδικασία.
Εξίσου σημαντική είναι η αλλαγή τρόπου σκέψης. Οι οργανισμοί που θα κερδίσουν δεν θα σχεδιάζουν τα πάντα εκ των προτέρων. Θα δοκιμάζουν, θα επαναλαμβάνουν και θα λαμβάνουν αποφάσεις βάσει τρεχόντων δεδομένων, όχι υποθέσεων.
Σε 3 - 5 χρόνια η διαφορά θα είναι σκληρά ορατή
Η αγορά δεν θα χωριστεί σε εταιρείες „με ΤΝ” και „χωρίς ΤΝ”. Ο διαχωρισμός θα είναι πολύ πιο ριζικός.
Από τη μία πλευρά θα υπάρχουν οργανισμοί γρήγοροι, επεκτάσιμοι και βασισμένοι στα δεδομένα - ικανοί να λαμβάνουν αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο. Από την άλλη - εταιρείες που λειτουργούν με αντιδραστικό μοντέλο, αργές και δαπανηρές στη συντήρηση.
Δεν θα είναι θέμα ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος με την κλασική έννοια. Θα είναι θέμα ικανότητας επιβίωσης στην αγορά.
